X
تبلیغات
بانوی سرخ شرقی

بانوی سرخ شرقی

                                  

سلام: خیلی خوش آمدیدسلام: خیلی خوش آمدیدسلام: خیلی خوش آمدیدسلام: خیلی خوش آمدیدسلام: خیلی خوش آمدید

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com    تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.comتصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.comتصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.comتصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.comتصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com

شبای رفتن تو شبهای بی ستارست

ببین که خاطراتم بی تو چه پاره پارست

با هر نفس تو سینه بغض تو، تو گلومه

با هر کی هر جا باشم عکس تو روبه رومه

آخ که چقدر تنگ دلم برای اون شبامون

کاشکی که اون عشق بشینه دوباره تو دلامون

چی میشه برگردی بازم به روزای گذشته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

هوای پائیزی چرا تو عشق ما نشسته؟؟؟؟؟؟

سپردی عهدمونو به دست باد و بارون

منو زدی به طوفان خودت گرفتی آروم

قهر تو رامو بسته، غم دلمو شکسته

تو این صدای خسته یاد تو پینه بسته،غم دلمو شکسته

غروبه باز دوباره شب توی انتظاره

غم رو گونه هام نشسته خیال گریه داره

اسم تو فریادمه درد تو صدام نشسته

خنده ی آئینه تلخ و بی تو پر از بهانست

آخ که چقدر تنگ دلم برای اون شبامون

کاشکی که اون عشق بشینه دوباره تو دلامون

اشکای یخیم رو پاک کن...

 

درای قلبتو باز کن...

 

صدای قلبمو بشنو ...

 

من چه کردم با دل تو...

 

اگه یه روز بگم از این حکایت ...

 

که به تو کردم عادت...

 

دلم پیش دلت مونده تو زندون رفاقت.....

 

اگه یه شب برسم به حقایق

میشم خدای عاشق ...

 

میگم رازمو به ستاره ی دریای قلبت...

 

دریای قلبت.....

   دیگه تو رو ندارم

تو رو ازم گرفتن

گفتن فراموشت کنم

منو دست کم گرفتن

گفتن که عشق تو کجا

لایق اسم اون میشه

گفتن برو که عشق اون قسمت دیگرون بشه

اگه خالیه دستام اگه هیچی ندارم

عوضش برای تو یه قلب دیوونه دارم

اگه تو رو گرفتن،اگه تو داری میری

عوضش توی خیالم با تو پروازی دارم

   چه زیبا.... گفتم دوستت دارم...!   

چه صادقانه... پذیرفتی...!

چه ابلهانه... با تو خوش بودم...!

چه کودکانه... همه چیزم شدی!

چه زود...به خاطر یک کلمه مرا ترک کردی...!

چه ناجوانمردانه... نیازمندت شدم...!

چه حقیرانه... واژه ی غریب خداحافظی به من آمد...!

و...چه بی رحمانه... من سوخنم...!

 

ای همصدای دیروز و فردا عاشق تر از ما کی میشه پیدا؟

وقتی تو باشی هر لحظه با من فرقی نداره اینجا و اونجا

ای همیشه ناجی من مرحمی بر زخم این تن

سخته بی تو زنده بودن

این روزا که عاشقی هم دیگه از یاد رفته کم کم

با تو عاشق با تو خوبم با تو روز بی غروبم

اینگونه خزانم را در عشق نهان کردم 
 من درد جدا بودن بر گور عیان کردم
افسوس نخواهم خوردافسانه نمی بافم
بر شانه هر بادی کاشانه نمی سازم
من زشت نمی گویم بر چهره معشوقم
اوخوب و وفادار ست من خسته و رنجورم

 

به جز حضور تو هيچ چيز اين جهان بيكرانه را جدي نگرفته ام.........
    حتي عشق را.............

اما انتظار سخت نيست براي کسي که دلش پيشت باشد
انتظار سخت نيست اگر بدوني يکي هم هميشه منتظر تو بوده
.
انتظار سخت نيست اگر بخاطر عزيزترين کست ساعتها بيدار باشي
.
انتظار سخت نيست اگر بخاطر دوست داشتن کسي ساعتها منتظر بماني
.
پس منتظر ميمانم ..................

 

 شناختنت بي گناهترين گناهم بود يافتنت بهانه دلم

 و خواستنت نيازم و با توبودن آرزويم

 و تو را گم کردن ، پيدايش سراب بود

 تو مانند پرستو آمدي و به
دورترين ديار غربت رفتي . بي تو ثانيه ها تکراري شده اند

 و آيينه چيزي جز
سراب را نشان نمي دهد و شقايق غريبي مي کند

 و جاده در انتظار مسافراست

و هنوز دلم بدون تو بهانه مي گيرد و

 من آرزوهايم را عاشقانه زمزمه
مي کنم و منتظرت هستم...

 

من آهنگ غریب روزگارم
غمی در انتهای سینه دارم
تمام هستی ام یک قلب پاک است
که آنرا زیر پایت می گذارم
شبی غمگین شبی باران و سرد
مرا در غربت فردا رها کرد
دلم در حسرت دیدار او ماند
مرا چشم انتظار کوچه ها کرد
به من می گفت تنهایی غریب است
ببین با غربتش با من چه ها کرد
تمام هستیم بود و ندانست
که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

 

اگه مهتاب بشی به من بتابی

منم رخت سیامو در میارم

اگه بارون بشی نم نم بباری

منم یادم میره که شوره زارم

اگه آفتاب بشی تو باغ ابرا

منم تو آتیشت پروانه میشم

اگه عاشق بشی حتی دروغی

میمونم با غمت همخونه میشم

میمونم تا نگی فکر سفر بود

نگی مثل پرستو در به در بود

میشم کفتر میسوزم تا بدونی

که پاسوز غمت آتیش به پر بود

میشینم کنج قصه شعر میسازم

واسه ناز گل یخ زیر بارون

میخوابم خواب چهل گیس و ببینم

به جای این همه خواب پریشون

میپوشم رخت بودن تا ته خط

به عشق با تو بودن پا میگیرم

به جونم میخرم تنهایی هاتو

 برای گریه هات آسون میمیرم

 

چرا دنیا پره از حادثه های واروونه ...

 عاشق کسی میشی ...که عاشقی نمی دونه........

     

 


 

نوشته شده توسط نسیم در دوشنبه هفتم دی 1388 ساعت 14:6 موضوع | لینک ثابت


 

 

 امشب میخوام دعا کنم       

         خدا تو رو صدا کنم

                   گریه کنم داد بزنم          

                         یه بند خدا خدا کنم

      تو گریه هام یواش بگم      

                  از غم دوریاش بگم

                   میخوام بگم که باختمش       

                     اما چقدر میخواستمش

  

 

اسیر غم

 

 


قسمت نشد تا در کنار هم بمانيم

قسمت نشد تا در هواي هم بميريم


تا سرنوشت ما جدايي رو رقم زد 

 اي يار عاشق از جدايي ناگزيريم


فرصت نشد غمگين ترين آواز خود را 

 در خلوت معصوم چشمانت بخوانم


صد سوز تنها با دلم سازم که يک شب

با گريه در چشمان گريانت بخوانم


آئينه ام چين خورده از رنگ جدايي 

 از تو سرودم نغمه اي فصل آشنايي


تو رفته اي تا صد بهار ارغواني 

 بعد از تو دشت و خانه را در بر بگيرد


بعد از توي اي عاشقترين هر کوچه خواهاً

همچون صدف از نام تو گوهر بگيرن


تو رفته اي تا صد بهار ارغواني 

 بعد از تو دشت و خانه را در بر بگيرد


  

 
                                                                                                غمگین

شبی غمگین شبی بارانی و سرد  

 مرا در غربت فردا  رها   کرد

دلم  در  حسرت دیدار او   ماند  

 مرا   چشم  انتظار  کوچه ها  کرد

به من می گفت تنهایی غریب است  

 ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام  بود  و  ندانست  

  که در  قلبم چه آشوبی به پا کرد

او  هرگز  شکستم را  نفهمید   

  اگر   چه  تا   ته   دنیا   صدا   کرد

                                   دیگه نمی بخشم تو رو
که قلبم رو شکستی
برو بهو نه ای نیار
منتظر چی هستی
همش نگو قسمت نشد
گردن اینو و اون نذار
نمی تونم مثل توشم
سادیگم رو به روم نیار
بگو کی عوض شده به جز خودت
تو یکی مثل خودت میخوای و بس
بگو چی عوض شده تو زندگی
زندگی فقط هوس فقط هوس
هنوزم یکم غرور منوده واسم
تو یاد دادم دادی تو عشق چی موندگار نشم
این روزا قلبت بد جوری با دل ما تاب میکنه
امروز میگه دوستت داره فردا حاشا میکنه
 

 

                                                              

 

خیال نکن که بی خیال از تو و روزگارتم ....

 به فکرتم....

     به یادتم

                               زنده به انتظارتم ....

 

 

 

گفت :

گفت : مي خوام یه يادگاري بنويسم

تا هميشه برات بمونه ...

گفتم : كجا؟

گفت : رو قلبت ...

گفتم : مي توني؟

گفت : آره زياد سخت نيست ...

گفتم : بنويس تا براي هميشه بمونه ...

يه خنجر برداشت ...

گفتم : اين چيه؟

گفت : هيسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس .

ساكت شدم  ...

گفتم:بنويس ديگه چرا معطلي ؟

خنجر رو برداشت و با قسوت تيز اون نوشت :

دوستت دارم ديوونه !!!

اون رفته خيلي وقته ... كجا ؟

 نمي دونم .

اما هنوز زخم خنجرش يادگاري

 رو قلبم مونده ...         

   خدايا عشقم بر گرده

                     

به هيچكس نگو كه من دلم براي تو هميشه تنگ ميشود

        وهر زمان كه غايبي دلم هزار راه ميرود،

                                                                           هزار رنگ ميشود.

 

من

قلب من و تو

                             

        

                                                                                            ملالي نيست

ديگر ملالي نيست جز

 نداشتنت ‌?نخواستنت?راندنت?باختنت?رفتنت?نماندنت?

با او و هزاران اوي ديگر بودنت?

بدون مکث پاسخ منفي دادنت.و عشقي نيست?


جز عشق به چشمان ناز تا ابد روشنت.

 اين را برايت نوشته بودم. باز هم مينويسم:


« هر ستاره شبي است که از تو دورم?آسمان چه پر ستاره است.»


                                          

یکی بود یکی نبود،زیر گنبد کبود
تو شدی قصهء عشق،وقتی عاشقی نبود
تو سرآغاز منی از همیشه تا هنوز
تو سرآغاز منی،مثه خورشید واسه روز
واسه حرفای کتاب تویی معنای جدید
واسه پرواز خیال،تو کبوتر سپید
تو مثل حادثهء شب دلسپردنی
تو همون قصهء یک نگاه و عاشق شدنی

 

 

دلم گرفت از این روزها از این روزهای بی نشون

از این همه در به دری از گردش چرخ زمون

دلم گرفت از ادما از آدمای مهربون

از این مترسکهای بد از همدلهای همزبون

تو هم که بی صدا شدی آهای خدای آسمون

آهای خدای عاشقا توئی فقط دلخوشیمون

آره دلم خیلی پره از غمهای رنگ و و وارنگ

از جمله دوست دارم دروغهای خیلی قشنگ

دلم گرفت از این روزها

از ادما از آدمای مهربون
از تو که با ما نبودی

از اون خدای آسمون از اون خدای آسمون

 

 

 دوست دارم                                                    قلب من و تو

قلب من و تو

                                                                                              تنها ترین تنها

 

هر شب وقتي تنها مي شم فكر مي كنم پيش مني

دوباره گريم ميگيره انگار تو آغوش مني

روم نمي شه نگات كنم وقتي اشك تو چشمامه

با اينكه نيستي پيش من انگار دستات تو دستامه

بارون مي باره تو رو دوباره پيشم مي بينم

اشك تو چشمام حلقه مي شه دوباره تنها مي شينم

قول بده وقتي تنها مي شم بازم بياي كنار من

شباي جمعه كه مي شه بازم  بيا مزار من

دوباره باز ياد چشات زمزمه ي نبودنم

ببين كه عاقبت چي شد قصه با تو بودنم

تاج سر مزار من نشوني از نبودنه

دستاي نامردم شهر چرا؟ ازم ربودنت

به زير خاكمو هنوز نرفتي از ياد من

غصه نخور سيا نپوش گريه نكن براي من

ديگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

دوباره لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم

ديگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

رو سنگ قبرم بنويس تنها ترين تنها منم

 

دوست داشتن

        وقتي کسي رو دوس داري،حاضري جون فداش کني   
 

به خاطرش داد بزني،به خاطرش دروغ بگي


رو همه چي خط بکشي،حتّي رو برگ زندگي


وقتي کسي تو قلبته،حاضري دنيا بد بشه


فقط اوني که عشقته،عاشقي رو بلد باشه


قيد تموم دنيارو به خاطرِ اون مي زني


خيلي چيزارو مي شکني ، تا دل اونو نشکني


حاضري که بگذري از دوستاي امروز و قديم


امّا صداشو بشنوي ، شب از ميون دوتا سيم


حاضري قلب تو باشه ، پيش چشاي اون گرو


فقط خدا نکرده اون ، يه وقت بهت نگه برو


حاضري هر چي دوس نداشت ، به خاطرش رها کني


حسابتو حسابي از ، مردم شهر جدا کني


حاضري حرف قانون و ، ساده بذاري زير پات


به حرف اون گوش کني و به حرف قلب باوفات


وقتي بشينه به دلت ، از همه دنيا مي گذري


تولّد دوبارته ، اسمشو وقتي مي بري


حاضري جونت و بدي ، يه خار توي دساش نره


حتي يه ذرّه گرد وخاک تو معبد چشاش نره


حاضري مسخرت کنن ، تمام آدماي شهر


امّا نبيني اون باهات ، کرده واسه يه لحظه قهر


حاضري هر جا که بري ، به خاطرش گريه کني


بگي که محتاجشي و ، به شونه هاش تکيه کني


حاضري که به خاطر ، خواستن اون ديوونه شي


رو دست مجنون بزني ، با غصه هاهمخونه شي


حاضري مردم همشون ، تو رو با دست نشون بدن


ديوونه هاي دوره گرد ، واسه تو دس ت بدن


حاضري اعتبارتو ، به خاطرش خراب کنن


کار تو به کسي بدن ، جات اونو انتخاب کنن


حاضري که بگذري از ، شهرت و اسم و آبروت


مهم نباشه که کسي ، نخواد بشينه روبروت


وقتي کسي تو قلبته ، يه چيزقيمتي داري


ديگه به چشمت نمي ياد ، اگر که ثروتي داري


حاضري هر چي بشنوي ، حتي اگه سرزنشه


به خاطر اون کسي که ، خيلي برات با ارزشه


حاضري هر روز سر اون ، با آدما دعوا کني


غرورتو بشکني و باز خودتو رسوا کني


حاضري که به خاطرش ، پاشي بري ميدون جنگ


عاشق باشي اما بازم ، بگيري دستت يه تفنگ


حاضري هر کي جز اونو ، ساده فراموش بکني




پشت سرت هر چي مي گن ، چيزي نگي گوش بکني




حاضري هر چي که داري ، بيان و از تو بگيرن


پرنده هاي شهرتون ، دونه به دونه بميرن


وقتي کسي رو دوس داري ، صاحب کلّي ثروتي


نذار که از دستت بره ، اين گنجِ خيلي قيمتي

 

                             آرزوي خوب

             هر چي ارزوي خوبه مال تو
 

   هر چي که خاطره داري مال من           

       اون روزهاي عاشقونه مال تو


          اين شباي بي قراري مال من


              منو حسرت با تو ما شدن 


               تويي و بدون من رها شدن


                اخر غربت دنياست مگه نه؟


             اول دو راهي اشنا شدن


                تو نگاه اخر تو


      اسمون خونه نشين بود


  دلامونو شکسته بودن


                   همه قصه همين بود


              ميتونستم با تو باشم     


             مثل سايه مثل رويا


                                                                       

Click to view full size image

 


 

نوشته شده توسط نسیم در پنجشنبه پنجم آذر 1388 ساعت 9:33 موضوع | لینک ثابت


 عزیزم شیرینم    مکن ناز     

                            بیا باز با دلم تو بساز

میدونی که سخته انتظار      

                تو نذار  بمونم بی قرار

میدونی بی تو من سردمه    

                      گله از دل    نه ازدردمه

 

                                        تصاویر زیباسازی _ سایت پارس اسکین _ بخش تصاویر زیباسازی _ سری اول

       

 

 

    به نام خدا خالق انسان ،به نام انسان خالق غم ها

    به نام غم ها به وجود آورنده ی اشک ها،به نام اشک

     تسکین دهنده ی قلب ها،به نام قلب ها ایجاد گر عشق

     و به نام عشق زیباترین خطای انسان.........!

 

 

قلبمو شکوندی آفرین به تو

 

 

خداوندا ، خداوندا تو هم يکبار عاشق شو
و بر گير از لب ميگون ياري بوس اشک آلود
تو هم در انتظار دلبري با ترس و لرز و بيم
سر آن کوچه يک ساعت بمان غمناک و اشک آلود
که از درد من و راز درون من خبر گردي

تو هم چون من به رسوايي ميان ده سمر گردي
وفا داري کن و جور و جفايش را تحمل کن
چنان خو کن به او تا هستي تو جمله او گردد
و بعد در آغوش رقيبي مست و بي پروا
تماشا کن که تا بهتر بداني حالت مارا
خداوندا تو هرگز نامه معشوقه اي خواندي
که بنويسد تويي دينم تويي جسمم تويي جانم


ولي فردا همان فردا که آغاز جدايي هاست
بگويد کن فراموشم نميخواهم پشيمانم
و تو مانند مرغ نيم بسمل پر زني بر خاک
و شعرت نامه ات ، آتش زند بر پيکر افلاک
خداوندا ، تو يک شب تيشه مردانگي بردار
و از ريشه بر افکن اين درخت عشق و مستي را
و خواهي ديد با محو کلام دوستت دارم

تو خواهي داد بر باد فنا بنياد هستي را
وز آن پس هر دلي را کردي از عشق بتي دلشاد
به درس وفا هم در کنار عشق خواهي داد

 

تو را از بین صدها گل جدا کردم

تو سینه جشن عشقت رو به پا کردم

برای نقطه ی پایان تنهایی

تو تنها اسمی بودی که صدا کردم

عشق من عشق من

عشق من عشق من

بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن

با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن

اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده

نوازش کن تو دستام رو که خیلی وقته یخ کرده

که خیلی وقته یخ کرده

عشق من عشق من

عشق من عشق من

دیگه دلواپس بودن واسم بسه

دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه


زیادیم کرده پژمردن

زیادیم کرده غم خوردن

توی بیداد تنهایی

درعین زندگی مردن

عشق من عشق من

عشق من عشق من

بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن

با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن

اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده

نوازش کن تو دستام رو که خیلی وقته یخ کرده

که خیلی وقته یخ کرده

عشق من عشق من

عشق من عشق من

دیگه دلواپس بودن واسم بسه

دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه

زیادیم کرده پژمردن

زیادیم کرده غم خوردن

توی بیداد تنهایی

درعین زندگی مردن

عشق من عشق من

عشق من عشق من


غروب دلتنگیام
 

برگرد

برگرد بی تو بغض فضا وا نمی شود
یک شاخه یاس عاطفه پیدا نمی شود
در صفحه دلم تو نوشتی صبور باش
قلبم غبار دارد و معنا نمی شود
بی تو شکست و پنجره رو به آسمان
غم در حریم آبی دل جا نمی شود
دریای تو پناه نگاه شکسته است
هر دل که مثل قلب تو دریا نمی شود
می خواستم بچینم از آن سوی دل گلی
اما بدون تو که گلی وا نمیشود
دردیست انتظار که درمان آن تویی
این درد تلخ بی تو مداوا نمی شود
زیباترین گلی که پسندیده ام تویی
گل مثل چشمهای تو زیبا نمی شود
بی تو شکسته شد غزل آشناییم
این رسم مهربانی دنیا نمی شود
گفتی صبور باش و به اینده بنگر
پروانه که صبور و شکیبا نمی شود
شبنم گل نگاه مرا بار شسته است
دل در کنار یاد تو تنها نمی شود
گلدان یاس بی تو شکست و غریب شد
گلدان بدون عشق شکوفا نمی شود
باران کویر روح مرا می برد به اوج
اما دلم بدون تو شیدا نمی شود
رفتی و بی تو نام شکفتن غریب شد
دیگر طلوع مهر هویدا نمی شود
 رویای من همیشه به یاد تو سبز بود
رفتی و حرفی از غم رویا نمی شود
رفتی و دل میان گلستان غریب ماند
دیگر بهار محو تماشا نمی شود
یک قاصدک کنار من آمد کمی نشست
گفتم که صبح این شب یلدا نمی شود
دل های منتظر همه تقدیم چشم تو
امروز بی حضور تو فردا نمی شود


 


 

نوشته شده توسط نسیم در پنجشنبه بیست و ششم شهریور 1388 ساعت 10:22 موضوع | لینک ثابت


         

من از قصه زندگی ام نمی ترسم

من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و

 تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم.

ای بهار زندگی ام

اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگیست

اکنون که پاهایم توان راه رفتن ندارد

برگرد

باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را

باز هم آغوش گرمت را به سویم بگشا

باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده.

بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم

بدان که قلب من هم شکسته

بدان که روحم از همه دردها خسته شده.

این را بدان که با آمدنت غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد.

بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام

     

 

 

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید
اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده اس
نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده اس
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیا ها
بدونی بی تو و با تو، همینه رسم این دنیا
خداحافظ خداحافظ
همین حالا

رفتی بی وفا و گفتی که  منو دوسم نداری
حالا باز دوباره بارون می خوره رو تن  شیشه
اخه چی کم شده از تو که می ری واسه همیشه
عزیزم دنیا کوچیکه تو بگو اخه کجایی
یاد تو می افتم هر وقت
هی می گم جای تو خالی
هی میگم جای تو خالی
تو شبای پر ستاره
دل من هواتو داره
یاد من می مونه نیستی
بودنت خواب و خیاله
روی بام خاطراتت من کبوتر شدم اما
با یه سنگ نفرت تو پریدم از بوم دنیا
حالا بعد رفتن تو من یه گوشه ای نشستم
هی می گم کجایی اخر اخه من دل به کی بستم
دیگه خسته ام از این عشق خیالی
هی میگم جای تو خالی
هی میگم جای تو خالی
 
 
آرامتر بگذر ...
ای مسافر !  ای جدا ناشدنی !

گامت را آرام تر بردار ! از برم آرام تر بگذر ! تا به کام دل ببینمت .
بگذار از اشک سرخ گذرگاهت را چراغان کنم .
آه ! که نمیدانی ... سفرت روح مرا به دو نیم می کند ...

و شگفتا که زیستن با نیمی از روح تن را می فرساید ...
بگذار بدرقه کنم واپسین لبخندت را و آخرین نگاه فریبنده ات را .
مسافر من ! آنگاه که می روی کمی هم واپس نگر باش .

با من سخنی بگو . مگذار یکباره از پا در افتم ... فراق صاعقه وار را بر نمی تابم ...
جدایی را لحظه لحظه به من بیاموز...    آرام تر بگذر ...

 

                                                   

                       

 

با من باش                            

             با تو هستم

 

 

                     با تو من همیشه میمونم

                        شعراتو تا ابد میخونم

                     منو دوست نداری میدونم

                        میدونم نداری میدونم  

 

 

با من باش                                        با تو هستم

 

 

 

قـلـــب عاشــــــقم...

لحظه ها ی خوش عاشقانه ات را لحظه شماری میکند

پس عاشقانه فریاد میزنم بیا که دوریت برای من عاشق

مثل دوری یه پرستوی عاشقست........

به صداقت چشمانم قسم عاشقانه می گویم به پاکی قلبم قسم

 عاشقانه می گویم به طراوت باران قسم عاشقانه می گویم

که عاشـــــــــقانـــــه تا ابــــــــد دوستت دارم

 

WwW.Bo2Eshgh.Blogfa.CoM

 

                           دل به امید ببند


                      نا امیدی کفر است 


                  چشم ما بر فرداست


                        ز تبسم مگریز

 

   درد دندان تو در غنچه ی لبها زیباست . . .

 

 

 

 


 

نوشته شده توسط نسیم در پنجشنبه هشتم مرداد 1388 ساعت 15:45 موضوع | لینک ثابت


به من اون که بدی آموخت تو بودی

منو آتیش زدو خود سوخت تو بودی

اون که با تیر به زهر آلوده ی عشق

دل و دیدمو به هم آموخت تو بودی

اون که با شعبده بازی به نیرنگ

لب فریاد منو دوخت تو بودی

اخر این قصه ی ما از خود ما

از ابتدا پیدا بود ،نیرنگ بود، رویا بود

دشمن ما از خود ما هر لحظه بین ما بود

از ما بود با ما بود

تو منو به بازی تلخی کشوندی

که ندونسته به انتها رسیدیم

من به خواب تو،تو جادو شده ی خواب

دشمن ما رو سر سفره نشوندی

اون که دل به قصه ها باخت تو بودی

خونمونو رو آب ساخت تو بودی

 

                                 

            

چه لذتی است درون نگاه پر نورت

بیا زخم عمیق مرا تو درمان کن

ببین چه درد بزرگی ست غربت دو نگاه

بیا ببار و مرا خیس عطر باران کن

بدون یاد تو قلبم کویر خواهد شد

بمان همیشه که بی تو نسیم غمناکست

تمام کلبه چشمم تمام شهر دلم

ز قطره قطره باران اشک نمناکست

ز سقف نیلی چشمم چکید قطره اشک

ترا قسم به شقایق بمان ستاره ی من

بچین ز باغ دلت دسته ای گل پونه

بمان که نیست بجز این مرام چاره ی من

بگو ستاره کنارم همیشه خواهی مان

بگو که قلب من از انتظار لبریزست

بدون تو تپش قلب من چه بی معناست

بیا که بی تو وجودم همیشه پائیزیست

قسم به نغمه باران بمان بهانه ی من

بدون تو تپش آفتاب کمرنگ است

به هر کجا که روی هر زمان و هر لحظه

دلم همیشه برای نگاه تو تنگ است

ای کاش گل بودی و من از باغ ها میچیدمت

یا که طلوعی بودی و از پنجره می دیدمت

ای کاش چشمانت ضریحی داشت

چون رنگین کمان

هر وقت باران میگرفت از دور می بوسیدمت

کنار آشنایی تو آشیانه میگنم

فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم

کسی سئوال میکند به خاطرچه زنده ای؟

و من برای زندگی تو را بهانه میکنم

غم غروب نگاهت نشست بر روی روحم

بمان ستاره که بی تو بهار می میرد

 میان دشت بنفشه کنار برکه ی عشق

برای شهر دلم انتظار میمیرد

آن که می گوید دوستت می دارم

خنیاگر غمگینی است

که آوازش را ازدست داده است

ای کاش عشق را زبان سخن بود

 هزار کاکلی شاد در چشمان توست

هزار قناری خاموش در گلوی من

ای کاش عشق را زبان سخن بود

آن که می گوید دوستت می دارم

دل اندوهگین شبی است

که مهتابش را می جوید

ای کاش عشق را زبان سخن بود

 هزار آفتاب خندان در خرام توست

هزار ستاره ی گریان

در تمنای من

 عشق را...

ای کاش زبان سخن بود

 

 

دلم گرفته آسمون نميتونم گريه کنم 


 

  شکنجه ميشم از خودم نميتونم شکوه کنم 


 

 انگاري کوه غصه ها رو سينه من امده 

 

آخ داره باورم ميشه خنده به ما نيومده

 

  دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم 

 

 تو روزگار بي کسي يه عمر که دربدرم

 

  حتي صداي نفسم ميگه که توي قفسم 

 

  من واسه آتيش زدن يه کوله بار شب بسم 

 

  دلم گرفته آسمون يکم منو حوصله کن

 

    نگو که از اين روزگار يه خورده کمتر گله کن 

 

   منو به بازي ميگيره عقربه هاي ساعتم 

 

  برگه تقويم ميکنه لحظه به لحظه لعنتم 

 

 آهاي زمين يه لحظه تو نفس نزن 

 

 نچرخ تا آروم بگيره يه آدم شکسته تن

 


 

نوشته شده توسط نسیم در سه شنبه دوم تیر 1388 ساعت 9:48 موضوع | لینک ثابت


                 

سلام عزیزم

 

سلام عزیزم

 

سلام عزیزم

 

سلام عزیزم

 

سلام عزیزم

 

سلام عزیزم

 

 

سلام عزیزم

                             

  دوستم داشته باش 

 هـمانـگونه که من دوستـت دارم
بگذار فاصله من و تو کمتر از آنی باشد :
که می خواهـيـم و نمی توانـيـم
که می توانـيــم و نمی گـذارنــد !
بگذار ميان من و تو فاصله ای نـمـانــد
نه به خاطر خودت ،
و نه به خاطر من !
که به خاطر اين عـشـق دوسـتـم داشـتـه باش
بـيـش از آنی که من دوسـتـت دارم

  

     شرط دل دادن دل گرفتنه 

 وگرنه یکی بی دل می مونه یکی دو دل

                                    

 

 تو اگه بخوای فقط با یک نگاه

من برات خورشید رو آتیش می زنم

یه روزی دلم اگه تو رو نخواد

 من اونو از توی سینه می کنم

تو رو به خود خدا به تموم این شبا

 تو رو جون رازقی به نماز عاشقی قسمت می دم

 قسمت می دم از عشقم نگذری

 

                

        سلام وخیلی خوش آمدیدFree Image HostingFree Image Hosting

 

                                                                 
      هر وقت تونستی برفها رو مشکی کنی
     هر وقت تونستی پر کلاغ رو سفید کنی
    هر وقت تونستی آتیش رو بوس کنی
     هر وقت تونستی توی آب نفس عمیق بکشی
    بدون من هم می تونم فراموشت کنم
      ((تقدیم به حامی مهربانم))

 

                          سلام عزیزم

     

مي ميرم اگه سايه تو نباشه رو سر من
تويي خود خود عشق كه بي تو نفسم نيست
كجا تو خونه داري كه هر جا مي رسم نيست
اهل كدوم دياري كجا تو خونه داري
كه قبله گاهم اونجاست هر جا كه پا ميذاري
اهل كدوم دياري گل كدوم بهاري
كه حتي فصل پائيز باغ ترانه داري
اي تو مرا همه كس داشتن تو مرا بس
تو دوره ي شبابم تو اومدي به خوابم
گفتي نياز من باش ترانه ساز من باش
يه روزي راستي راستي همون شدم كه خواستي
شدي تو سرنوشتم براي تو نوشتم
خسته ي دين و دنيا ملحد و بت پرستم
تويي تو مذهب من ،من تو رو مي پرستم
اي دلبرم اي دلبر اي از همه عزيزتر
اي تو مرا همه كس داشتن تو مرا بس

با همه ي وجودم براي تو سرودم
در طلب تو هستم در طلب تو بودم
صدامو ازتو دارم شعرامو از تو دارم
اما تو رو ندارم واي به روزگارم
تو اي بال و پر من رفيق سفر من

                                     

         


 

نوشته شده توسط نسیم در چهارشنبه ششم خرداد 1388 ساعت 16:55 موضوع | لینک ثابت


               

            وقتی نیستی خونمون با من غریبی میکنه

              دل اگه میگه صبورم خودفریبی میکنه

                صدای قناری محزون و غم آلود میشه

     واسه من هر چی که هست و نیست نابود میشه

 

 

                   

تو که میدونستی من طاقت دوریتو ندارم

میتونستم وقت گریه سر رو شونه هات بذارم

                               چرا رفتی؟

   دلم تنگه دیدنته 

          داد میزنه تو سینه

              همش بهونه می گیره

                       میخواد تو رو ببینه

      بی تو شبام پر از غمه

            پر از سکو ت و  ماتمه

                دلم میخواد یه روز بیائی

                        نگات کنم یه عالمه

           بگم دوست دارم،ولی هر چی بگم بازم کمه     

 

 

بهش بگید بی خبرم،بپرسید   عشقمون چی شد؟

چشم سیاش،طرز نگاش،حجب و حیاش مال کی شد؟

اونی که تازه اومد و توی دلم خاطره شد

بهش بگید با رفتنش کار دلم یکسره شد

پر زد و رفت حتی برام خط و نشون هم نکشید

رفت و نشست رو شونه ی اون که به فکرم نرسید

بهش بگید همین روزا توی دلم می کشمش

خدا نیاره اون روزو بیفته چشمم تو چشش

دیوونه بود اما منم دیوونه تر از عشق اون

قلبم رو زد به نامش و پر زدو رفت از آشیون 

    

 

منو بگیر از این روزای در به در 

        از این روزا از این شبای بی ثمر

           منو ببر به خاطرات رفتمون

           روزایی که تو جا گذاشتی پشت سر

               تو کوچه ها  نمیشه بی تو پرسه زد

         خیابونا غریب و غم گرفته اند

               کجا برم چرا نمیرسم به تو؟

              کجائی پس چرا نمیرسی به من؟

              حالا که نیستم اشکاتو کی پاک کنه؟

                    کی عاشقونه می نویسه اسمتو؟

     بدون من هزار سال دیگه هم،بدون کسی نمیشکنه طلسمتو !

           چقدر حرف مونده و نمیشنوی

                   چقدر راه مونده و نمیکشم

                   ببین کجا توی قصه پس زدی منو 

                  نذار بی پناه تر از این بشم

                  غریبگی نکن دلم غریبه نیست

                     همونه که برات ستاره چیده بود

                  بگو که یادته،بگو که یادته

                  همون که گفتی از خدا رسیده بود

                  تو شونتو نمیسپری به هق هقم

                   نمیگی عاشقم نه دیگه عاشقم

                  نه تو برام اون عشق سابقی                           

                          نه من دیگه برات گل شقایقم  

 

 

 

عشق تو جام لبريز از ترانه است

هر نفست ساز در اين ميخا نه است

چه بگويم که قلبم نکند تنازي

با اين جام که تو به خوردش دادي

هرچه گويم همه کفر و خطاست

در ميکده عشق ثانيه هم بر فناست

هي که نهادي در وجودم همه هستي

خوا ندي از شعر ترا نه ي اين سر مستي

بگو با دل عاشق چه کنم؟

لحظه هاي رفته بر باد را چگونه باز يابم

بگو که عا شق بودي

ثا نيه هايم را با عشق خريدي

بگو هر ثا نيه قرباني نفسهایم شدي

تا که اين دل ثانيه هايش را کند بردباري

 

 

 

          آرزویی که محاله

 تو دیگه بر نمیگردی اینو من خوب میدونم

 من به یاد تو همیشه شبا آواز میخونم

 میدونم برگشتنه تو دیگه یه خواب و خیاله

تا دوباره تو رو داشتن آرزویی که محاله

 آرزو هرچی که باشه اما داشتنش قشنگه

 بعد رفتن تو دستام رو به آسمون بلنده

 از خدا میخوام که شبها تو رو تو خوابم ببینم

 تا بگم که بی تو خیلی خسته ام نازنینم

 تا بگم تو این دنیا خیلی بی تو من غریبم

کاشکی تنهام نمیذاشتی آخه بی تو من غریبم

 حالا دستام بی تو سرده بس که بی تو گریه کردم

 گونه هام خیسه از اشکام بس که بی تو تک و تنهام

 

 

روي قبرم بنويسيد مسافر بوده است........

 بنويسيد که يک مرغ مهاجر بوده است ......

 بنويسيد زمين کوچه ي سرگردانيست .....

 او در اين معبر پرحادثه عابر بوده است ......

 صفت شاعر اگر همدلي و همدرديست ......

 در رثايم بنويسد که شاعر بوده است. بنويسيد

 اگر شعري ازاومانده بجاي ......

مردي از طايفه ي شعر معاصر بوده است ...... مدح

گويي و ثنا خواني اگر دين داريست ......

بنويسيد در اين مرحله کافر بوده است ......

 غزل هجرت من را همه جا بنويسيد ......

 روي قبرم بنويسيدمهاجر

 

 

 

 


 

نوشته شده توسط نسیم در سه شنبه یکم اردیبهشت 1388 ساعت 9:58 موضوع | لینک ثابت


 

چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید

 چرا نگاه هایت انقدر غمگین است ؟

چرا لبخندهایت انقدر بی رنگ است ؟

اما افسوس ... هیچ کس نبود همیشه من بودم و من

 و تنهایی پر از خاطره . اری با تو هستم ..

 با تویی که از کنارم گذشتی...

و حتی یک بار هم نپرسیدی چرا چشم هایت همیشه بارانی است!!! 

  

*دوست دارم*

پاییز از زمستون غمگین تره چون بهارو ندیده

ولی من از پاییز غمگین ترم ، چون خیلی وقته تو رو ندیدم

  

شیشه دل را شکستن احتیاجش سنگ نیست

این شقایق با نگاهی سرد پرپر میشود

 

قلب من در هر زمان خواهان توست

این دو چشم عاشقم مهمان توست

گرچه لبریز از غمی درمانده ای

این نگاهم در پی در مان توست

در میان ظلمت شبهای غم

چلچراغ قلب من چشمان توست

در کنارم لحظه ای آسوده باش

همدم دستان من دستان توست

سكوت رامیپذیرم اگربدانم روزی باتو

سخن خواهم گفت تیره بختی رامیپذیرم

اگربدانم روزی چشمان توراخواهم سرود

مرگ رامیپذیرم اگربدانم

روزی توخواهی فهمیدكه دوستت دارم

(دوست دارم فقط به خاطرخودت )

 

خواستم اسمتو گل بذارم،ترسیدم پژمرده شوی!

خواستم اسمتو خورشید بذارم،

ترسیدم غروب كنی!

اسمتو گذاشتم نفسم، كه اگه نباشی:نباشم*

  

كاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه فردا نبود

كاش بودی تا فقط باور كنی بی تو هركز زندكی زیبا نبود.

  

شایدآن روزكه سهراب نوشت : تا شقایق هست زندگی بایدكرد

خبری ازدل پر دردگل یاس نداشت،

باید این گونه نوشت

هرگلی هم باشی

چه شقایق چه گل پیچك و یاس زندگی اجبار است.

   

هروقت دل کسی رو شکستی

روی دیوار میخی بکوب

تا ببینی چقدر دل شکستی

هروقت دلشان را به دست اوردی

میخی را از روی دیوار بکن

تا ببینی چقدر دل به دست اوردی

اما چه فایده...؟؟ که جای میخ ها بر روی دیوار می ماند

خاک بخواب نازنین،تختی نیست.

آواره شدن ,حکایت سختی نیست.

از پاکی اشکهای خود فهمیدم .

لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

 

جان اسیر دل است

دل اسیردوست

دوست چه میداند

دل اسیراوست

 

تو را به جای تمام كسانی

كه نمی شناختم دوست می دارم،

تو را به جای تمام روزگارانی

كه نمی زیستم دوست می دارم،

تو را برای دوست داشتن،دوست می دارم

   

بچه که بودم تا 10 میشمردم ،

فکر میکردم آخر همه چی 10 هستش،

حالا نمیدونم آخر دوست داشتن چقدره ،

ولی میخوام بگم دوستت دارم قدر 10 تای بچگی

  

حس غریبیست دوست داشتن

وعجیب تر از آن است دوست داشته شدن .....

وقتی میدانیم کسی با جان ودل دوستمان دارد

ونفس ها وصدا ونگاهمان در روح وجانش ریشه دوانده

به بازی اش میگیریم .....

هر چه او عاشق تر ما سرخوش تر !

هر چه او دل نازک تر ما بی رحم تر!....

تقصیر از ما نیست ...

تمامی قصه های عاشقانه

این گونه به گوشمان خوانده شده اند !!!

 

توی دنیا دو تا نابینا می‌شناسم،

یکی تو که هیچ موقع عشقم رو ندیدی،

یکی من که کسی رو جز تو ندیدم

 

پاییز از زمستون غمگین تره چون بهارو ندیده،

ولی من از پاییز غمگین ترم ، چون خیلی وقته تو رو ندیدم

حالا که از تو دورم
بذار که حرف دلمو بيارم به زبونم
بذار بگم که اگه من اون سر دنيا باشم
اگه من شاد باشم يا که غمگين باشم
اگه خنده رو لبام موج بزنه
يا که اشک از گونه هام چکه کنه
اگه در خواب باشم يا که بيدار باشم
اگه تو جمع باشم يا که تنها باشم
من فقط لحظه هارو به ياد تو ميگذرونم
اگه من شاد باشم دليل شاديم تويي
اگه غمگين باشم دليل اين غم تويي
اگه خنده رو لبام موج بزنه درياي مواج تويي
اگه اشک از گونه هام چکه کنه ابر بهاري تويي
اگه تو خواب باشم بدون تو رو خواب ميبينم
اگه بيدار باشم ميخوام کنار تو باشم
اگه تو جمع باشم حرف تورو پيش ميکشم
اگه تنها باشم ميخوام به ياد تو باشم
اگه تمام زندگيمو من به ياد تو ميگذرونم
در عوض از تو فقط يه چيز ميخوام
ميخوام که حس خوبتو راهي قلب من کني
ميخوام که توي شاديات يه لحظه ياد من کني

 


 

نوشته شده توسط نسیم در یکشنبه شانزدهم فروردین 1388 ساعت 12:18 موضوع | لینک ثابت


 

  دلم وحشتناکتر از همیشه برای تو تنگ میشه عزیزم

دوست داشتنت تنها هوای نفس کشیدنمه

اونقدر بهت فکر می کنم که دیگه

 احساس می کنم مغزم مال خودم نیست

همه ی وجودمو در تو خلاصه کردم

عاشقتم و بی تو هیچ امیدی ندارم

فقط همین! بدونه تو خورشید من مرده.

 
 
 
 
 

وقتي رفتي همه چي رفت همه ي دلبستگي رفت

شب و روز من يكي شد حتي حس زندگي رفت

ديگه بي تو مرده بودم حرف مردم شده بودم

توي آغوش نبودت تو خودم گم شده بودم

وقتي رفتي تازه فهميدم چي بودي

براي من طپش زندگي بودي

وقتي رفتي ديگه اون پنجره خوابيد

وقتي رفتي آره رفتي ، رفتي

از تو مونده يادگاري واسه ي من بيقراري

خنده رو لبامه اما از دلم خبر نداري

نه تو بودي نه ترانه نه يه حرف عاشقانه

من مگه از تو چي خواستم فقط و فقط بهانه

وقتي رفتي همه چي رفت همه ي دلبستگي رفت

شب و روز من يكي شد حتي حس زندگي رفت

ديگه بي تو مرده بودم حرف مردم شده بودم

توي آغوش نبودت تو خودم گم شده بودم

وقتي رفتي تازه فهميدم چي بودي

براي من طپش زندگي بودي

وقتي رفتي ديگه اون پنجره خوابيد

وقتي رفتي آره رفتي ، رفتي ...

 
 
                                          
 

 
 

ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم

واسه تو یه عمر اسیر تو کنج این ميخونه بودیم

ما که رفتیم تو بمون با هر کی که دوسش داری

با اونی که پنهونی سر روی شونش می ذاری

ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود

قصه ی چشمای تو واسه ما تکراری نبود

ما که رفتیم ولی خوب موندی سر قول و قرار

خوب رها کردی دستای منو تو این دیار

ما که رفتیم حالا تو می مونیو عشق جدید

می دونم چند روز دیگه می شنوم جدا شدین

ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود

دل مل لایق این که بزاریش زمین نبود

ما که رفتیم ولی چشم تو عجب نگاهی داشت

جمله های پر عشق تو چه وعده هایی داشت

ما که رفتیم ولیکن قدرتو دونسته بودیم

بیشترم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم

ما که رفتیم تو برو دل بده دست دیگری

به قول حافظ ما هم داریم یه یار سفری

ما که رفتیم تو بشین زیر نگاه عاشقش

آرزوم اینه فقط تلف نشه دقایقش

ما که رفتیم تو برو دنبال طالع خودت

ببینم سال دیگه کی میاد تولدت

ما که رفتیم تو بمون با اون که از راه اومده

اون که با اومدنش آتیش به قلب من زده

ما که رفتیم دل ندیم دیگه به عشق کاغذی

لااقل می اومدی پیشم واسه خدافظی

 
 
 
 
 
به تو گفتم منو عاشق نکن دیوونه میشم
 
منو از خونه آواره نکن بی خونه میشم
 
به تو گفتم نگفتم؟
 
خطر کردی نترسیدی منو دلداده کردی
 
تو کردی هر  چه با این ساکت افتاده کردی
 
دیگه از کوچه ی من راه برگشتی نداری
 
منم دوست و منم دشمن کسی جز من نداری
 
نگفتم دل من بی اعتباره ،اگه عاشق بشه پروا نداره
 
نمیفهمه خطر این مرغ بی دل،قفس میشکنه میره تا ستاره
 
به تو گفتم اگه مستم کنی مثل پرنده
 
دیگه از من نپرس مستی عاشق چون و چنده
 
چنان دلسوخته به اسمت میزنم زیر آواز
 
که آوازه ی من راه فرارت رو ببنده
 
 
 
 


 

نوشته شده توسط نسیم در شنبه دهم اسفند 1387 ساعت 15:34 موضوع | لینک ثابت


 بازم دلم گرفته        چند روزه که رفتی

میگی به خاطر من   از عشق تو گذشتی

میخوام که باز از اسمت یه شعر نو بسازم

نذار به جرم دیروز امروزم رو ببازم

دارم میمیرم برات        نذار بیفتم به پات

مگه گناهم چی بود      که سرد شده اون نگات

به من یه فرصت بده      تا دستات رو بگیرم

یا اینکه مال من شی    یا پای تو بمیرم

 

  

               

 

 

چه سخته دل سپردن به اون که دل نداره

سخته آخه دلواپسی

       یه وقت به عشقت نرسی

             سخته همیشه بی کسی

                   نگیره دستات رو کسی

وقتی که توی قلبم نباشه ۱ ستاره

       بهتر که باز بمیرم

             عاشق نشم دوباره

     سخته آخه تنها شدن

           ۱ دست بی صدا شدن

               شکستن و فنا شدن

     وقتی دلش تنگ نمیشه

    سنگه تو سینش همیشه

     دارم که چیزی نمیشه

        عاشق می مونم همیشه

  

برو برو  که خسته از شکستنم

من عاصی از هر عشق و هر دل بستنم

کبوترم که پر زنم زبام تو

بیزارم از نامت به لب آوردنم

یه روز سراب منو خواب منو شراب من تو بودی و تو

امروز شهاب منو تاب منو عذاب من توهستی وتو

یه روز بهار منو یار منو قرار من تو بودی و تو

امروز خزان منو زمان منو زیان من تو هستی و تو

ستاره ها رو شمردم نیومدی و نمردم

بیا که جون نسپردم..................

میون گریه دویدم..........غبار اشکو دریدم

ندیدمت که ندیدم

 

  

 يه روز عشق و فضولي و حسادت و ديوونگي

 با هم قايم موشک بازي مي کردن

بعد فضولي حسادت رو پيدا مي کنه

 حسادت از روي حسوديش به ديوونگي ميگه:

عشق پشت گل سرخ قايم شده

ديوونگي خاري رو بر مي داره

 و به طرف عشق پرتاب ميکنه

و عشق براي هميشه کور ميشه

 ديوونگي قول ميده تا اخر عمرش پيش عشق بمونه

 و تنهاش نذاره و قول ميده

 جاي چشم هاي عشق باشه

براي همينه هرکي عاشق ميشه ديوونست

یه روزی دست زمونه تو رو از من می گیره

وقتی تنها با تو بودن واسه من زندگیه

تو رو دیدن تو رو خواستن رو کی از من می گیره

عشق من قلب این عاشق با تو آروم می گیره

بی تو و عشق تو همیشه تنها می مونم

           عشق من عاشقتم

همه حرفام به خدا از عشق و از صداقته

با تو بودن توی دنیا واسه من نهایت

عشق من بی کسی و شب با تو پایان میگیره

همه رگهام از حرارت نگات خون میگیره

اگه صد بهار و پائیز واسه تو گریه کنم

                                                 

نمی تونم که تو رو همیشه از یاد ببرم

 


 

نوشته شده توسط نسیم در یکشنبه چهارم اسفند 1387 ساعت 11:12 موضوع | لینک ثابت